مکافاتِ من

میدونی چیه؟ تو این سنی که هستم بیشتر از قبل باور کردم که آدمها خیلی تغییر پذیر نیستن. من خودم رو آدمی میدونم که بسیار مستعدِ تغییره، اما متوجه شدم که بیشترِ تغییراتی که در زندگیم به وجود آوردم، موقتی بودن و اگه الان دنبالشون بگردم به احتمال زیاد اثری ازشون نیست. تا یاد دارم من همیشه دنبالِ این بودم که کسی بشم که نیستم و به ندرت پیش اومده که خودم رو همن جوری که هستم قبول داشته باشم. من تا سنِ بیست و پنج سالگی (الان 27 سالمه) اصلا خودم رو قبول نداشتم و از خودم بدم میومد. همیشه معتقدم بودم بهتر از اینی که هستم میتونم باشم و اونچه که هستم خوب و کافی نیست. نکته ای که میخوام امروز بگم اینه: گاهی دلت میخواد کسی باشی که نیستی، دلت میخواد خصوصیاتی رو داشته باشی که نداری. مخصوصا وقتی اونا رو تو آدمهای دیگه میبینی. اما نمیشه و نمی تونی. درست مثلِ اینه که بخوای قیافتو بکنی شبیه اون آدم. شاید در نهایت با هزار تا عمل و بخیه کمی شبیه طرف بشی اما قیافت جار میزنه که تو فقط یه کپیِ تقلید شده هستی و نه یه جنس خاص و خالص. عزیز دلم شاید برای لحظاتی بتونی ادای طرف رو در بیاری و مثل اون رفتار کنی اما خروجیِ خوبی نخواهی داشت. پس سعی کن خودت باشی. نکته ی بعد: لطفاً خواهشاً التماساً، جوگیر نشو. نمی دونم چطور ازت خواهش کنم که جواب بده. هر تصمیم که میگیری بذار فقط و فقط یک روز بگذره بعدش دهنتو وا کن و درم مکافاتِ من...

http://thestrongrrrl.blogfa.com/page/howtomotivatemyself

مکافاتِ من...

تو این صفحه یادداشت برداری هام از فایل های صوتیِ رادیو مذاکره ی محمدرضا

رو ثبت می کنم.

مکافاتِ من...

http://thestrongrrrl.blogfa.com/page/subjects

مکافاتِ من...

http://thestrongrrrl.blogfa.com/page/mustread

مکافاتِ من...

به نظرم این پست ادامه ای بر مطالبِ این صفحه ست. هر چی بیش تر می گردم دنبال چرای زندگیم، بیشتر برمیگردم به همون جوابِ اول. شاید مهمترین دلخوشیِ این دنیا برا من مفید (به درد بخور) بودن باشه. به نظرم فهمیدنِ اینکه چطور میشه مفید بود خیلی سخت نیست. چاره ش خوب و درست فکر کردنه. اینکه من بدونم تو هر موقعیت، تصمیمی رو بگیرم که واسه سیستمی که توش هستم مفید باشه. من تازه شروع به یاد گرفتنِ تفکر سیستمی کردم اما تصور میکنم تا همین جا هم بتونم واسه پیدا کردنِ جوابِ خودم ازش کمک بگیرم. فکر میکنم واسه شروع خوبه اگه این سوالا رو از خودم بپرسم و جواب بدم: صلاح سیستم در چیه؟ اجزای سیستمی که توش هستم کیا هستن؟ آیا نتیجه ی تصمیمی که دارم میگیرم فقط به نفع خودمه یا بقیه هم ذی نفع هستن؟ راه حل های انتخابی من سیستمی هستن یا غیر سیستمی؟ آیا ممکنه با انتخاب این به ظاهر راه حل، مسببِ به وجود اومدنِ مشکلاتِ بیشتری در آینده بشم ؟ آیا این راه حل منافعِ بلندت مدت داره یا فقط مشکل من رو تا سه ساعتِ آینده میتونه حل کنه؟ آیا با انتخاب این راه حل دارم توپِ آتشین رو به زمین همسایه پرتاب میکنم یا دارم توپ آتشین رو برای همیشه از بین می برم؟ بعد از جواب دادن به این سوالا خوبه که حواسم باشه برنامه زندگیم رو طوری بچینم که هم راستا و یکپارچه با هدفِ زندگیم (مفید بودن) باشه. پی نوشت: هر چی جلوتر میرم متوجه میشم که فرق مکافاتِ من...